Çoğumuz kararlarımızı verirken korkularımızın bizi yönlendirdiğinin farkına varmıyoruz. Hep bir şeylerden korkuyoruz. Parasız kalmaktan, yalnız kalmaktan, işsiz kalmaktan, hasta olmaktan, başarısız olmaktan... Sevgiyle değil de korkuyla verdiğimiz, hayata, ona güvenmediğimizi hissettirdiğimiz her kararda ise enerjimiz giderek azalıyor ve biz farkına bile varmadan bütün frekansımız korkuya kodlanıyor. ‘Benim sağlayıcım hayattır’ frekansına geçemediğimiz ve risk alamadığımız her saniye aslında yaşayabileceğimiz milyonlarca olasılığın önünü kapatıyoruz. Doğduğumuz frekans sevgiyken biz bu dünyada korkuyu öğreniyoruz. Sağlamcılık rahatlatıcı bir duygu olsa da çıkmaz bir sokak. Nereye varacağı belli. Dün de aynı yere varmıştı, bugün de aynı yere varıyor, yarın da aynı yere varacak. Sürpriz yok. Belirsizlik ve risk yaşarken konforsuz duygular olsa da dönel kavşak gibi, sizi tahmininizden çok daha farklı yerlere götürebiliyor.🌈
Risk almayı seçtiyseniz eğer size tavsiyem; hayatla ilgili isteklerinizi insanlardan değil, hayatın kendisinden isteyin. Daha büyük bir sağlayıcı, daha büyük bir makam varken küçük insanların çarpık ve korku dolu düşüncelerine kendinizi hapsetmeyin. Herkes kendi tecrübeleri ve kendi korkuları çerçevesinde konuşuyor. Kararlarınızı alırken korkuyla değil, sevgiyle almaya çalışın. Korkuyla verilen hiçbir karardan hayır gelmeyeceği gibi, sizi korkutarak enerjinizi düşüren insanlardan da uzak durun. Hayata inanın, hayatın sizin sağlayıcınız olduğuna inanın. Mutluysanız, inanıyorsanız ve her şeyin yolunda olduğunu hissediyorsanız, kimsenin sizin hayatınızı yargılamaya ya da size akıl vermeye hakkı yok, bunu sakın unutmayın. Ve Rumi’nin de dediği gibi: ‘Bir yolculuğa çıkarken, hiç evden ayrılmamış kişilerden tavsiye almayın✨✳️
Yorumlar
Yorum Gönder
Gülşah