Ana içeriğe atla

Canım Kendim ♥


Kıymet bilmez insanlardan şikayet eder miyiz? Ederiz tabi hemde nasıl yakınırız. Ama en büyük kıymet bilmezliği kendimize ederiz. Şimdi bir kahve ısmarla kendine gökyüzüne bak derin bir nefes al. Hayatında ki herşeyi fark et kabul et şükret! Kendine değer ver onun üstüne titre, her koşulda sarıp sarmaladığı seni dimdik ayakta tuttuğu için sarıl ona. Şimdi kendine hakeden mektubu okuma zamanı bu mısralarda kendinizden bulmanız gerekenlere odaklanip kabul edip yüzünüzü güneşe çevirmeniz diğeriyle...

Seni ne kadar çok ihmal etmişim, seni ne kadar üzmüş ne kadar inciltmişim.
Verilen güzelliklerin kıymetini bilmeyen insanlara kızarken en büyük kıymet bilmezliği asıl sana ben kendim etmişim.
Canım Kendim! Affet beni. 
Sana yaptığımı başkasını yapsam bırakır giderdi beni. Canım Kendim affet beni.

Petvasız gençliğimi, savunmasız direnişlerimi, ertelediğim duygularımı, değersiz hissettirmelere göz yummalarımı affet.

Kıymetini bilmeyenlere bedelini ödemeyenlere seni kullandırıp, duygularının sömrülmesine göz yummalarımı affet.

İlham bulmak için seni hırpalamalarımı affet.

En güzel ilham sendin, bunu görmezden gelişimi belki de farketmeyişimi affet.

En güzel şiirlere başlık olacak sendin, kalemime hep başka manalar aradığım için affet beni.

Hoyrat kullandığım, susuz bıraktığım, sigaradan seni boğduğum gecelerde direnişlerine kulak vermediğim için beni affet... Sevgi dolu kalbini kırdığım için beni affet.

Sen en güzel şiirlere kafiye! Sen en güzel anlara manasın! Benim canım kendim.

Bugün sana bir söz veriyorum. Seni hep koruyacağım. Kendimden ve seni üzen herşeyden

Sağlıklı besleneceğim, spor yapacağım, sigara da içmeyeceğim bundan sonra.
Dost görünen yüzlerden, leylak görünümlü dikenlerden, duygularını emip kendine döşek yapanlardan seni artık koruyacağım canım kendim.

Öğrenip doğru kararlar verdikçe, dimdik durup kendime sarıldıkça daha da güçleneceğiz biz.

Nazımı kahrımı çektiğin için , her koşulda beni sardığın beni dimdik ayakta tuttuğun için teşekkür ederim sana.

Canım  Kendim sana yazdığım bu mektubu okuduğunda büyük bir anı yolculuğuna çıkacaksın, önce ellerin sonra belki sesin titreyecek... Köklerini unutma, yaşadıklarını unutma. 
Beni çok sev, beni affet, beni asla bırakma.
Ama lütfen bana, mutlu olmak arzusuyla mutluluk yollarında taviz fırsatları tanıma!
Çünkü öğrendim artık biliyorum Mutluluk yoluna tavizlerle girilmez.

İşte şimdi bir bütün olduk CANIM KENDİM. 

Haydi şimdi sende kendine hakkettiğini söyle;
'' Seni seviyorum '' değil ''Beni seviyorum de!''

Beni Seviyorum.




Yorumlar

Yorum Gönder

Gülşah

Kalemimin Fısıltısı

Ben kimim?

Okur-Yazar-Konuşur Gülşah; Egeli, İzmir’in buram buram Anadolu kokan minik bir ilçesinde çocukluğu geçmiş, denizle gökyüzünün seyrinde ki sehirlerde yaşayarak hayatını devam ettiren, mahallelinin bisikletli kızı, Emekçi bir anne babadan olma neşesi ve kahkahası bol bir aileye sahip, 12 yaşında iş hayatına atılan çocuk yaşta başlayan iş geçmişinde farklı mesleklere el atmış, hayalperest, sezgisel gücüne inanan, ruhsal konulara ilgili, parapsikoloji   deminde arayışta, okumayı, yazmayı ve konuşmayı seven, amotör resimler çizen, dans etmeye bayılan, kendini bildiğinden beri bisiklet sahibi olan bıla bıla bılaaaa… ❤☺ S ı ralamalar ı n sonu yok. Kendini ke ş fetmenin sonu olmad ığı n ı d üşü n ü yorum. Bu listeler hepimiz i ç in ya ş ad ı k ç a ve ya ş ald ı k ç a uzar gider, m ü him olan her daim içsel öze giden yolculukta hayat   amacımızı bulmak her daim neşeyle  kalmak. Çocukluk yaşlarımdan bu yana yazıyorum. İlk yazım dün gibi aklımdadı...

Herşey yerli yerinde ✨

  Bugün hayatlarımızda tam da olması gerekenleri yaşıyoruz. Ne eksik, ne fazla. Ne erken, ne de geç. Olanda da olmayanda da hep bir hayır var gerçekten de. Hayatlarımız saati belirli bir tren yolculuğu gibi. Tren hep planlanan saatte, planlanan şekilde yola çıkıyor. Ona direnip arkasından sürüklenmek mi istiyoruz yoksa kendimizi yolculuğun akışına bırakıp yolculuktan keyif almak mı? Bu sabah reformer dersinden hemen sonrasında bir kahve ısmarladım kendime ve bunları düşündüm. Kötü diye yorumladığımız birçok şeyi demek ki hayat yolculuğumuzda yaşamamız gerekiyor. Ki aslında hayata hep bu şekilde bakmış, sitres anlarını bu açıdan bakarak yönetmiş biri olmuşumdur. Ama bazen hayatın olağan akışında düşünceleri tekrarlamak o düşünce kasını kuvvetlendirmek gerekiyor. Kendimize kızdığımız bazı şeyleri aslında bir şeyleri daha iyi anlayabilmek için yapmamız gerekiyor. Düşmemiz ve tekrar kalkmamız gerekiyor. Keşke söylemeseydim dediğimiz şeyleri tam da o an söylememiz gerekiyor. Yaşam yolcu...

Hoşça"kal" Antalya'm

Bu bir balkon konuşmasıdır 🎤  Güzel şehrimin güzel insanları💖🤗 Bu güzel şehirde çok şey öğrendim. Temas ettiğim her insan, bu güzel gökyüzü, bu güzel deniz, bu taş, bu toprak motif gibi işledi ruhumu. 10 yıl oldu... 18' imde geldiğim bu şehirde küçük ve meraklı bir üniversite öğrencisi olan Gülşah... Hamdı, pişti Yandı. Olurları, olmazları, düşmeleri kalkmaları bu güzel şehirde öğrendim. Tutkularımı arzularımı bu şehirde keşfettim. Köklerime, kanatlarıma ben ateşken su olanlara, ensemden tutup kaldıranlara, can sandığım can kırıklarına, zor zamanımda koşanlara, taşıyla & yoluyla yoldaşlığıyla ilham olana sonsuz minnettarım. Büyük bir gayretle geldiğim kalmak için var gücümle çabaladığım, doğusundan batısına her köşesinde yaşadığım bu güzel şehir sen buna değerdin. Şimdi farklı bir diyara yeni bir hayat kurmak için gidiyorum✈️ Beni ben yapan şehir 🧡 Hoşçakal sığındığım liman, hoşçakal yuvam, Hoşçakal Akdeniz'in incisi, hoşçakal portakal çiçeği kokulu sokakla...