Ana içeriğe atla

Gri Gökyüzü


Ağaçlar dallarını uzatıyor karanlığa doğru
Minderde alaca bir kedi, etrafı izliyor dingin, yorgun...
Kalemimin mürekkebimi tükeniyor ne bu durgunluk?

Su misali neden saydam bugün renkler?
Kimi suya hasret iken,
Kimi suda boğuluyor
Ne bir damla su susuzluğa çare,
Gri gökyüzü karanlığa yüztutmaya durdu onu durdurmaya ne çare.

Donmuş bugün zaman sanki insanlar sokakta koşarken donmuş gibi
Sanki akrep kovalamaz olmuş yelkovanı ama bu gri gökyüzüne ne çare...

Yorumlar

Kalemimin Fısıltısı

Benim şirin memleketim, Ege’de bir yer…

İzmir’in Yeşil Denizi Asırlara Meydan Okuyan köyü ‘Birgi’  Çocukken sokaklarında koştuğum, bayramlarda büyük halalara, büyük amcalara ziyarete  gittiğimiz Birgi son yıllarda kampçıların uğrak noktası, gezginlerin rotası, filim setlerinin adresi, fotoğraf sanatçılarının kadrajına boy gösterir olmuş. Geçen yaz Kıbrıs’ ta çalıştığım dönemlerde köy tatili planı yapma hevesiyle gezgin sayfalarında tarihi ve doğal güzelliklerini günümüze taşıyan Anadolu köylerini araştırırken listelerin ilk başında kendi memleketimi görünce nasılda burnumun direği sızlayıp bir hoş olmuştu içim. Bayram tatilleri benim için memlekette güzeldir. Bu bayramda her bayram olduğu gibi tuttum İzmir yolunu. Direk bizim ilçeye indim araçtan. Bu kez köy ziyaretimde her zamankinden farklı adımlayacaktım taşla örülü sokakları.  İlk gün yol yorgunluğu gidermek için Bozdağların eteklerinde, dedemden kalan bahçede güneşli ama hafif esintili havanın güzelliği ile kavak ağaçları aras...