Ana içeriğe atla

Doğru söyleyen dokuz köyden kovulur mu?

 


Doğru söyleyen dokuz köyden kovulur mu?

 "Doğru söyleyen, dokuz köyden kovulur."gibi bir atasözümüz var ve insanlara birşeyi inandırmak için yemin etme gibi bir alışkanlığımız. 

Toplum olarak bunu neden benimsedik? Buna ne sebeb oldu? Yaşam çok boyutlu, bugün düşündükçe düşündüm, düşündükçe yazmaya karar verdim.

Gereklilikten çok meziyetten bahsedercesine dürüst insan der, dürüst kadın, dürüst adam diye cinsiyetleri bile süsleriz hatta.

Meziyet mi bu dürüstlük? Gereklilik mi?

Bir süre düşündüm cevabı şunda buldum. Korku kültüründe yetişmek... Sanırım en büyük etki bu. Korku kültüründe yetişen insanların kendini değerli hissetme arzusunda hayatlarını devam ettiriyor. Kim daha fazla kendini, şahsını, kariyerini, okul başarını, sahip olduklarını yada olmadıklarını alkışlarsa yada ona destek verirse o taraflı oluyor. Haliyle her zaman daha fazla kendini değerli hissettiren tarafa gösterdiği halin tavrın adını dürüstlük koyuyor. Karşı taraf içinde duymaktan hoşnut olduğu şeylerin keyfi ağır basıyor. Doğru olan can acıtıyor. Yine bir atasözümüz der ya "Gerçekler acıdır." İşte tüm olay bu! Yalandan da olsa hoşnut olayım hali. Sözün özü aferim almak için dürüst olmak başka, kendini kendi gözünle dürüst olarak görmek için dürüst olmak başka. 

Peki ya kendimize karşı dürüst müyüz? Asıl sorun burda başlıyor. Bu soru  içe doğru bir yolculuk. 😊

 
Sevgi ve ışıkla onuncu köye umutla kalın.

Güneşin kızı Gülşah

Yorumlar

Kalemimin Fısıltısı

Benim şirin memleketim, Ege’de bir yer…

İzmir’in Yeşil Denizi Asırlara Meydan Okuyan köyü ‘Birgi’  Çocukken sokaklarında koştuğum, bayramlarda büyük halalara, büyük amcalara ziyarete  gittiğimiz Birgi son yıllarda kampçıların uğrak noktası, gezginlerin rotası, filim setlerinin adresi, fotoğraf sanatçılarının kadrajına boy gösterir olmuş. Geçen yaz Kıbrıs’ ta çalıştığım dönemlerde köy tatili planı yapma hevesiyle gezgin sayfalarında tarihi ve doğal güzelliklerini günümüze taşıyan Anadolu köylerini araştırırken listelerin ilk başında kendi memleketimi görünce nasılda burnumun direği sızlayıp bir hoş olmuştu içim. Bayram tatilleri benim için memlekette güzeldir. Bu bayramda her bayram olduğu gibi tuttum İzmir yolunu. Direk bizim ilçeye indim araçtan. Bu kez köy ziyaretimde her zamankinden farklı adımlayacaktım taşla örülü sokakları.  İlk gün yol yorgunluğu gidermek için Bozdağların eteklerinde, dedemden kalan bahçede güneşli ama hafif esintili havanın güzelliği ile kavak ağaçları aras...