Göçmen diye yazılır ama birçok sıfatla okunur.
Göçmenlik başlı başına insanın kendi hayatında yaptığı bir devrim. Ne hiç birşey göç edilen ülkeden görüldüğü kadar basit… Ne de mevcut ülkene ait hissetmek sanıldığı kadar kolay… Mizaç anlayışım, hobilerim ve sosyal kişilik yapımla bu zorlukları seyreltmeyi bir nebze yapabilsemde, heleki kendi ülkende sosyal bir vasfa, keyifli bir sosyal çevreye, eğitimli ve nitelikli iseniz yeni bir ülkede entegre olmak bi o kadar emek istiyor. Çünkü kendini ortaya koyabilmek başlı başına koca bir emek ve zaman gerektiriyor.
Ülkemde İki üniversite bitirip bir çok eğitime katılsamda yeni ülkede hayat maalesef en baştan başlıyor,
yani Alfabeden! 😊
Hayatını sıfırlamak hem büyük cesaret hemde koca bir emeği ortaya koyuyor. Kimi insanlar doğduğu şehirden 100 km ötedeki komşu şehre taşınamazken hayatımı düzenini son 10 yılda birçok kez değiştirdim🤦🏻♀️ Şimdilerde de son 6 aydır Almanya’da yeni hayat düzenimi oluşturma çabasında günler geçiriyorum.
Almanca öğrenmek & yeni kültüre dahil olmak hayat akışının kuyruğundan yakalamak için yeni ülkemde vargücümle uğraşıyorken, hayatta hiçbir şey için emek vermek nedir, emeğin tadı nedir hayatta kalmak için çalışmak birey olmak nedir bilmeyen, etik değerlerden bi haber, Almanya’nın sosyal devlet imkanlarını dibine kadar nasıl sömürülürü meslek yapmış yurttaşlarımı tahammül edebilmeyi de öğreniyorum🤦🏻♀️ Öğrenmenin sonu yok ve her zaman öğrenmek istediğimiz şeyleri kendimiz seçemiyoruz, sanırım buda hayatın müfredatı😊
Yeni hayata öğrenilecekler yığınla olsa da en çok zoruma giden hayat müfredatı oluyor 🤷🏻♀️
Neyse ki kalpleri yumuşatan kitap alıntıları iyi ki var;
“ɢᴇʀçᴇᴋ şᴜ ᴋɪ, ɢöçᴍᴇɴʟᴇʀ ʜᴇʀ ᴢᴀᴍᴀɴ ʙᴜʀᴀᴅᴀ ᴅᴏğᴀɴʟᴀʀᴅᴀɴ ᴅᴀʜᴀ ᴀᴍᴇʀɪᴋᴀʟı ᴏʟᴜʀ.”
ᴄʜᴜᴄᴋ ᴘᴀʟᴀʜɴɪᴜᴋ / ᴛıᴋᴀɴᴍᴀ
Olunur mu sizce? 😊🤷🏻♀️
Okur-Yazar-Konuşur Gülşah; Egeli, İzmir’in buram buram Anadolu kokan minik bir ilçesinde çocukluğu geçmiş, denizle gökyüzünün seyrinde ki sehirlerde yaşayarak hayatını devam ettiren, mahallelinin bisikletli kızı, Emekçi bir anne babadan olma neşesi ve kahkahası bol bir aileye sahip, 12 yaşında iş hayatına atılan çocuk yaşta başlayan iş geçmişinde farklı mesleklere el atmış, hayalperest, sezgisel gücüne inanan, ruhsal konulara ilgili, parapsikoloji deminde arayışta, okumayı, yazmayı ve konuşmayı seven, amotör resimler çizen, dans etmeye bayılan, kendini bildiğinden beri bisiklet sahibi olan bıla bıla bılaaaa… ❤☺ S ı ralamalar ı n sonu yok. Kendini ke ş fetmenin sonu olmad ığı n ı d üşü n ü yorum. Bu listeler hepimiz i ç in ya ş ad ı k ç a ve ya ş ald ı k ç a uzar gider, m ü him olan her daim içsel öze giden yolculukta hayat amacımızı bulmak her daim neşeyle kalmak. Çocukluk yaşlarımdan bu yana yazıyorum. İlk yazım dün gibi aklımdadı...

Yorumlar
Yorum Gönder
Gülşah